Gezondheid & Fitness

Collageen zit ineens in alles, maar werkt het echt?

· 5 min leestijd

Je koffie heeft er een schepje van, je smoothie ook, en in de drogist staat een heel schap vol met poeders, capsules en drankjes die er allemaal mee adverteren: collageen. Het eiwit dat vroeger vooral bekend was van botox-klinieken en dure crèmes duikt nu overal op als dagelijks supplement. Maar terwijl de verkoop stijgt, blijft een simpele vraag onbeantwoord op de meeste verpakkingen: doet het eigenlijk iets?

Wat collageen precies is en waarom het nu overal zit

Collageen is het meest voorkomende eiwit in je lichaam. Het zit in je huid, pezen, gewrichten en botten, en werkt daar als een soort bindweefsel dat alles stevig houdt. Vanaf je twintigste maakt je lichaam geleidelijk minder collageen aan, wat op lange termijn bijdraagt aan slappere huid en stijvere gewrichten. Supplementenmakers spelen daar handig op in: als vezels de nieuwe eiwitten zijn, zoals je kunt lezen in ons artikel over fibermaxxing, dan is collageen inmiddels het nieuwe vitamine C. Het past in een bredere trend waarin voeding een functie moet hebben in plaats van alleen calorieën, en dat maakt het aantrekkelijk voor merken om aan koffie, yoghurt en sportdrankjes toe te voegen.

Wat het onderzoek wel en niet laat zien

Hier wordt het interessant, want de wetenschap is een stuk voorzichtiger dan de marketing. Volgens ReumaNederland ontbreekt overtuigend, onafhankelijk bewijs dat collageensupplementen gewrichtspijn structureel verminderen of gewrichtsfunctie blijvend verbeteren. Er zijn wel een paar kleine studies die iets zien, vooral met gehydrolyseerde collageenpeptiden (vijf tot tien gram per dag) of niet-gedenatureerd type II collageen. Het probleem is dat veel van dat onderzoek klein is, kort duurt of gefinancierd wordt door de fabrikant zelf. Wat vrijwel elke studie wel benadrukt: als er al een effect is, zie je dat pas na acht tot twaalf weken dagelijks gebruik. Wie een potje twee weken uitprobeert en teleurgesteld stopt, heeft eigenlijk nooit een kans gegeven aan het enige scenario waarin het iets zou kunnen doen.

Waarom je geen gezondheidsclaim op de verpakking ziet

Let er de volgende keer op als je in de supermarkt of drogist staat: nergens op een collageenverpakking staat een harde belofte als "verbetert je gewrichten". Dat is geen toeval. De Europese voedselautoriteit heeft nog geen gezondheidsclaim goedgekeurd voor collageen, en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit greep in bij bedrijven die dat wél beweerden. Volgens de inspectieresultaten van de NVWA werd de claim dat collageen bijdraagt aan de gezondheid van gewrichten en botten expliciet als verboden aangemerkt, omdat het bewijs simpelweg niet sterk genoeg is. Merken mogen het dus verkopen als lifestyleproduct, maar niet als medicijn. Dat verschil is precies waar de verwarring vandaan komt: de verpakking suggereert veel, de kleine lettertjes zeggen niets.

Wie er wel iets aan kan hebben

Toch is het niet allemaal onzin. Als je regelmatig traint, net als bij de basisregels rond eiwitinname die we eerder behandelden, is voldoende bouwstof voor bindweefsel geen slecht idee. Sporters die veel impact op hun gewrichten hebben, denk aan hardlopers of mensen die veel springen, rapporteren in enkele studies iets minder stijfheid na langdurig gebruik. Ook voor je huid is er een licht positief signaal: collageenpeptiden lijken de elasticiteit iets te verbeteren bij mensen boven de veertig, al is ook dat effect klein en niet bij iedereen gelijk. Het is geen wondermiddel, meer een supplement dat in het beste geval een klein duwtje geeft, mits je het lang genoeg volhoudt en er niet je hele voedingspatroon van laat afhangen.

Zo gebruik je het als je het toch wilt proberen

Wil je het een eerlijke kans geven, dan helpt het om realistisch te beginnen. Kies een product met gehydrolyseerd collageen of collageenpeptiden, want dat wordt beter opgenomen dan hele collageeneiwitten. Neem het dagelijks in, bij voorkeur op een vast moment zodat je het niet vergeet, en reken op minstens tien tot twaalf weken voordat je conclusies trekt. Combineer het met vitamine C, want je lichaam heeft dat nodig om collageen zelf aan te maken, en met voldoende eiwitten uit je dagelijkse voeding. Verwacht geen strakkere huid binnen een week of pijnvrije knieën na een paar dagen. En heb je artrose, reuma of een andere gewrichtsaandoening, overleg dan eerst met je huisarts of reumatoloog voordat je zelf gaat experimenteren, zeker als je ook medicatie gebruikt.

Let ook op de dosering, want daar zit het grootste verschil tussen producten die wel en niet aansluiten bij het onderzoek. Een fles waarop alleen "collageen" staat zonder hoeveelheid zegt eigenlijk niets. Zoek naar minimaal twee tot vijf gram gehydrolyseerd collageen per dagelijkse portie, en reken erop dat een potje voor twee tot drie maanden al snel twintig tot veertig euro kost. Dat is meteen een handige vuistregel om marketing van een serieus product te onderscheiden: hoe vager de verpakking over de dosering is, hoe groter de kans dat je vooral voor de verpakking betaalt.

Waarom je gerust kritisch mag blijven kijken

Het is prima om collageen te proberen, zolang je weet wat je koopt: een supplement met wat voorlopig bewijs, geen bewezen medicijn. De trend groeit omdat gezondheid de nieuwe status is geworden en merken daar handig op inspelen, maar dat zegt meer over marketing dan over wetenschap. Voel je je na een paar maanden echt beter, mooi zo. Merk je niets, dan heb je in elk geval geen geld verspild aan valse beloftes, want die staan toch al niet op de verpakking.

Y
Geschreven door Yara Lindeboom Fitness schrijver

Yara ontdekte fitness op haar 25e en schrijft sindsdien over bewegen met de motivatie van een laatbloeier die weet hoe het voelt om als minst fitte persoon de sportschool binnen te lopen. Ze bewijst dat je geen geboren atleet hoeft te zijn om van fitness te genieten, en haar artikelen zijn de antithese van de intimiderende toon die de fitnessindustrie vaak aanslaat. Haar motto: begin gewoon, de vorm komt later, en als het niet leuk is, doe je het verkeerd. Ze liep vorig jaar haar eerste tien kilometer en huilde bij de finish.